Waarom afvallen niet alleen met voeding te maken heeft

Zorgen maken over mijn gewicht loopt als een rode draad door mijn leven. Ik val onder de, zeg maar, vollere types.

Heel mijn leven heb ik gelijnd en vaak met mooie resultaten…. voor een tijdje. En daarna kwam alles er weer twee keer zo snel aan. Het jojo-effect is mij dus niet helemaal onbekend. Maar inmiddels ben ik erachter gekomen dat afvallen niet alleen met voeding te maken heeft.

Een paar jaar geleden zat ik in één van de donkerste perioden van mijn leven. Het was chaos. Hoewel ik al jaren met zelfontwikkeling bezig was, zei alles in mij dat het nu tijd was om eens echt diep en goed naar mezelf te kijken.

In die periode was ik heel zwaar. Wat ik ook deed, afvallen lukte me niet. Ik voelde me al jaren leeg van binnen, eenzaam en ik was continu moe. Ik was niet gelukkig. In 2015 vertelde ik mijn man dat ik bij hem weg ging. Dit trof hem als een mokerslag maar voor mij voelde het als een bevrijding. Ruim een maand later ben ik weggegaan uit ons huis. Niet wetende wat het leven mij zou brengen. Maar voor mijn gevoel was dit voor mij een noodzakelijke stap.

Ik heb hulp gezocht, want ik zat enorm met mezelf in de knoop. Ik was volledig van mezelf verwijderd en ik wist niet meer wie ik was. Mijn identiteit was ik kwijt. Ik ging intensief therapie volgen bij een Breathfulness-collega en een andere coach. In een korte tijd, zonder bewust bezig te zijn met mijn voeding, vlogen de kilo’s eraf. Een half jaar later was ik 20 kilo lichter.

Ik viel af zonder te lijnen. Hoe dan?

Hoe kon dit nu? Een dieet had ik niet gevolgd. Ik had mijn handen vol aan mezelf, dus bewust bezig zijn met lijnen, was ik op dat moment niet. En van stress word ik juist dikker, dus dat kon de oorzaak ook niet zijn. Vanuit mijn onderzoekende aard ben ik daar natuurlijk naar gaan kijken en kwam ik tot de conclusie dat afvallen niet alleen met voeding te maken heeft.

Je lichaam en geest zijn één. Als je mentaal niet goed in je vel zit, heeft dat zijn weerslag op je lichaam. Je weerstand wordt minder en je krijgt allerlei lichamelijke klachten. Als je lichamelijk wat mankeert, dan doet dat ook iets met je mindset. Je krijgt vaker negatieve gedachten en beperkende overtuigingen nemen dan de overhand. Het gevolg kan zijn dat je in een negatieve spiraal terecht komt.

Overgewicht wordt mede veroorzaakt door het vasthouden van oude pijn en verdriet.

 

Veel mensen met overgewicht kampen ook met emotionele problemen. Vaak zijn ze als kind niet gezien, niet gehoord en hebben ze de overtuiging aangenomen dat ze er niet toe doen. Dit doet wat met je. Dit doet pijn.

Hierdoor voel je je niet geliefd. Je raakt ervan overtuigd dat je in je kern niet goed genoeg bent voor je ouders, je broers en/of zussen, vrienden, familie, leraren enzovoort. Je wordt alert om te kijken wat anderen van jouw verwachten en je past je altijd aan. Hierdoor kom je steeds verder van je eigen kern af te staan. Je verliest stukje bij beetje de verbinding met jezelf.

Omdat je onbewust voelt dat je iets mist  (namelijk de kracht en liefde om jezelf neer te zetten zoals je werkelijk bent) ga je dat gemis compenseren. Vaak doe je dat met eten en dan met name met suikers en vetten. Suiker is een heel duidelijk voorbeeld van het opvullen van de zoetigheid van het leven. Of te wel liefde in je leven. En dan met name zelfliefde. Door té veel suikers te eten en té veel vetten te eten bouw je letterlijk een muur om je heen. In mijn online-programma komt dit onderwerp uitgebreid aan bod.

Door het overmatig eten bouw je letterlijk een muur om je heen.

Je bouwt echter niet alleen een muur van binnen naar buiten toe. Je bouwt ook een muur naar jezelf toe. Om maar niet de pijn van afwijzing, vernedering, schuldgevoel en boosheid te hoeven voelen. Deze muur zorgt ervoor dat de verbinding met jezelf, met wie je werkelijk bent, steeds minder wordt.

Het niet in verbinding zijn met jezelf, geeft je een gevoel van leegte. Een leegte die je niet wil voelen. Vaak ben je je daar niet bewust van en ga je de reden van die leegte buiten jezelf zoeken. Dat doe je ook met het opvullen van die leegte. Door te eten vul je de leegte op. Tenminste, dat denk je. En even, heel even, voel je je voldaan. En al snel daarna komt dat gevoel weer terug. Dus ga je het opnieuw wegdrukken door weer en vaak en zelfs meer te eten. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.

Ik had zelf heel wat overtuigingen vanuit mijn jeugd meegenomen naar mijn volwassen leven. Zo kon ik bijvoorbeeld niet boos worden. Op het moment dat ik boosheid voelde, trok ik me in mezelf terug. Ik had de overtuiging, dat als ik boos zou worden, ik niet geliefd zou zijn. En ik wilde geliefd zijn. Ik had een heel laag zelfbeeld, omdat ik regelmatig te horen kreeg dat ik iets toch niet kon of dat ik raar bezig was als ik eens iets deed wat ik zelf leuk vond. Ik had een schuldgevoel als ik ‘nee’ zei, want ik had meegekregen dat je er altijd voor anderen moest zijn.

Al die gevoelens erkende ik niet en duwde ik weg. Alle pijn, verdriet, vernedering en boosheid slikte ik in waardoor ik mezelf als een ballon opblies. En als ik mij moe, verdrietig of eenzaam voelde, trakteerde ik mezelf op ‘iets lekkers’. En omdat ik mij regelmatig zo ellendig voelde, trakteerde ik mijzelf dus ook regelmatig op lekkere dingen.

Eten werd voor mij een afleiding om niet te hoeven voelen. En de muur die ik daarmee creëerde werd groter en groter. Zo hield ik iedereen om mij heen letterlijk op afstand, maar ook de afstand met mijzelf werd steeds groter.

We zijn nu een paar jaar verder en nog steeds ben ik 20 kilo lichter. Ik ben nog steeds stevig, maar nu kan ik zeggen: “Dit is mijn lichaam en het past bij mij.” Ik ben van mezelf gaan houden en als ik nu boos ben kán ik ook boos zijn. Ik voel mij niet meer schuldig als ik ‘nee’ zeg, omdat ik inmiddels weet dat ik dan ‘ja’ zeg tegen mijzelf. En ik ben genoeg van mijzelf gaan houden om ‘JA’ tegen mijzelf te kúnnen en mógen zeggen. Ik ervaar nu dat ik het waard ben om rekening mee te houden. En vooral dat ik rekening met mijzelf mag houden.

Eten heb je nodig om te leven. Niet om te overleven.

Natuurlijk hou ik nog van lekkere dingen. En als ik er echt zin in heb, dan eet ik dat ook. Maar alleen als ik er echt zin in heb. Dan is het ook echt een feestje en geniet ik ervan. Ik hou van het bourgondische leven, maar ik heb het eten (lees zoetigheid en vettigheid) niet meer nodig om mij ‘beter’ te voelen.

Wanneer je niet verbonden bent met wie je werkelijk bent, voel je niet wat jij echt nodig hebt. Dan kan je jezelf niet die liefde en aandacht geven die jij verdient. Die jij nodig hebt. Dan ben je continu bezig om alles buiten jezelf te zoeken. De ander kan jou niet geven wat jij werkelijk nodig hebt. Alleen jij kan dat. Maar dat betekent dat jij moet gaan luisteren naar jezelf. Gaan voelen wat voor jou belangrijk is. Jezelf gaan zien. Het klinkt allemaal heel cliché, maar ik heb ervaren dat het zo waar is.

Stop met je gevecht tegen de kilo’s.

Ik ben van mening, dat als je gaat lijnen, je alleen op korte termijn afvalt. Wil je echt stoppen met vechten tegen de kilo’s, kijk dan verder dan naar het eten. Ga kijken wat je niet wil zien van jezelf. Zoek naar de oorzaak van je overgewicht. Als jij lekker in je vel zit, eet je ook anders. Dan heb je behoefte aan andere voedingsmiddelen dan wanneer je je down en niet begrepen voelt.

Het is een proces dat je niet alleen kan. Je hebt een spiegel nodig. Binnen Breathfulness helpen wij jou om deze patronen te doorbreken, zodat je kan gaan zien wat achter jouw eetprobleem zit. Dit kan door het volgen van ons programma op locatie. Wil je het liever zelf thuis op je eigen tempo doen? Volg dan het online-programmaBreathfulness als weg naar een verruimd leven’. Het helpt je de verbinding te herstellen met jezelf, zodat je gaat zien wat een mooi mens je bent. Een persoon die gezien mag worden.

Kom in actie en leer jezelf weer ontdekken!

Trackback van jouw site.

Laat een reactie achter