Leef jij in vrijheid?

 

Vandaag 5 mei is het Bevrijdingsdag. We vieren dat we in 1945 bevrijdt zijn van de bezetting door de Duitsers. Ook vieren we de bevrijding van toenmalig Nederlands-Indië en staan we stil bij de grote waarde van vrijheid, democratie en mensenrechten. We vieren dat we niet meer leven in onderdrukking en dat we mogen leven in vrijheid en mogen zijn wie we zijn.

We leven in Nederland in een maatschappij waarin ruimte is voor iedereen. En toch zijn er mensen die zich beperkt en onderdrukt voelen. Dit heeft vaak te maken met de gedachten die je hebt. Beperkende overtuigingen en negatieve gedachten over jezelf. Hierdoor onderdruk je wie je werkelijk bent, wat je werkelijk voelt en denkt.

Je kunt jezelf de vraag stellen: Mag ik zijn wie ik ben? Wie en wat ben ik? Hoeveel vrijheid geef ik mezelf om te leven zoals ik dat wil?

 

Leven naar de verwachtingen van anderen.

 

Als ik om me heen kijk dan zie ik veel mensen leven naar de verwachtingen van anderen. Ze doen datgene wat anderen van ze vragen zonder zichzelf af te vragen of ze dit ook daadwerkelijk willen. Bang dat ze niet geliefd zijn wanneer ze hun eigen weg gaan bewandelen. Bang dat ze, als ze voor hun eigen geluk kiezen, ze dingen gaan verliezen zoals hun partner, vrienden of familie. Alsof je altijd moet kiezen tussen jezelf of de ander.

Maar wat als je niet hoeft te kiezen? Wat als je voor je eigen geluk mag gaan en iedereen om je heen blijft houden? Vaak denken we in beperkingen in plaats van in mogelijkheden. Dat komt omdat we bij alles wat we doen gaan invullen hoe de ander zou kunnen reageren. Het gevolg is dat je dan vaak niet meer in actie durft te komen. Je gaat de invulling die je zelf geeft aan een situatie geloven. Het wordt jouw waarheid. Hierdoor beperk je jezelf in de ruimte die jij mag innemen als mens.

 

Beperkte gedachten beperken je eigen vrijheid.

 

Jouw manier van denken bepaalt hoe jij in het leven staat. Wanneer jij beperkte gedachten hebt dan zal je jezelf ook in je gedrag beperken. Je maakt dan keuzes die jou beperken in jouw manier van leven. Natuurlijk moeten we in ons dagelijks leven rekening houden met anderen. Je hebt kinderen om voor te zorgen, je hebt een partner, een baas en je bent onderdeel van de maatschappij waarin je leeft. Maar rekening houden met anderen betekent niet dat je jezelf volledig moet aanpassen aan alles en iedereen ten koste van jezelf.

In elke situatie waarin jij zit kan en mag jij je eigen ruimte innemen. Je participeert mee in een situatie. Je hoeft het niet te leiden, je hoeft niet de verantwoordelijkheden van de ander op je schouders te nemen. Door dat te doen ga je de levens van anderen leiden. Dan leidt je het leven van je kinderen, je partner en je baas.

 

Denken voor anderen.

 

Ik heb het zelf jaren gedaan. Al die tijd dacht ik dat ik precies wist wat mijn man, mijn kinderen en mijn vrienden nodig hadden. Ik dacht voor ze, ik dacht te weten wat ze voelde en ik vertelde ze wat ze het beste konden doen. Ik deelde mijn mening niet met ze maar onbewust legde ik mijn mening bij ze op. En als ze niks met mijn mening deden (wat regelmatig voorkwam) was ik teleurgesteld. Zelfs boos. Ik was er van overtuigd dat ik de waarheid wist. Dat ik wist wat goed voor hun was.

 

Ik creëerde mijn eigen energielek.

 

Weet je hoe vermoeiend het is om continue bezig te zijn met anderen? Heel vermoeiend! Waarom deed ik het? Omdat ik de overtuiging had dat dat dé manier was om er voor anderen te zijn. Door hen te vertellen wat zij nodig hadden dacht ik dat zij in gingen zien hoe waardevol ik was. Dat ze me daardoor lief gingen vinden en mij gingen waarderen als mens. Ze gingen zo vast inzien hoe belangrijk ik was. Maar ergens kreeg ik dat gevoel niet. In ieder geval niet duidelijk genoeg.

Ik was niet aan het zorgen, ik was aan het bemoederen. Niet iedereen vindt dit prettig maar ook daar was ik blind voor. Ik zag niet  in dat mijn gedrag soms benauwend was voor de ander. Wel voelde ik de afwijzing wat weer het gevoel bevestigde dat ik het nooit goed deed, dat anderen niet inzagen dat ik het goed bedoelde. Het beste met iedereen voor had. Ik voelde geen waardering van de ander.

Ik had de ander nodig om me waardevol en geliefd te voelen. Wat ik niet zag is dat de ander mij dit gevoel nooit kan geven. De enige die mij dat gevoel kon geven was ik zelf. Alleen ik zag het niet. En als je iets niet ziet dan kan je het je ook niet eigen maken.

 

Ik wilde rust.

 

Dit gedrag heb ik jaren volgehouden. Ik ging steeds meer pleasegedrag vertonen waardoor ik steeds verder van mezelf verwijderde. Ik ging een masker dragen omdat ik niet wilde laten zien aan anderen hoe onzeker ik was, hoe boos, verdrietig en gefrustreerd ik me voelde. Niemand zag wie ik werkelijk was. Ook ik niet. En dat alles ging heel onbewust.

Tot het moment dat ik op een punt kwam dat ik niet verder kon. Ik was zó moe. Doodmoe. Ik wilde rust. Ik wilde ruimte voor mezelf. Maar hoe moest ik dat doen? Ik had alles (materieel gezien) wat je je kon wensen. En toch voelde ik me gevangen. Ik voelde het maar kon er geen duidelijke betekenis aan geven. Ik heb toen voor mezelf een hele drastische beslissing genomen om letterlijk rust en ruimte voor mezelf te creëren. En dat is gelukt. Vanaf dat moment ben ik op zoek gegaan naar de reden waarom ik deed wat ik tot dan toe altijd gedaan had. Op die manier hoopte ik dat ik me weer vrij ging voelen. Vrij in de zin te mogen zijn wie ik werkelijk ben. Want dat wist ik zelfs niet meer. Wie was ik? Wat had ik nodig om weer gelukkig te zijn?

 

Ik had mezelf de vrijheid ontnomen.

 

Dit zelfonderzoek heeft mij veel inzichten gegeven over mezelf. Het heeft me laten inzien hoezeer ik mezelf, door mijn gedachten en mijn gedrag, beperkte. Ik had al die jaren mezelf de vrijheid om mezelf te mogen zijn ontnomen.

Door alle overtuigingen, conclusies en oordelen die ik in al die jaren gecreëerd had los te laten ontstond er de ruimte waar ik zo naar op zoek was. Die ruimte die gaf mij rust. Rust in mezelf. Rust in mijn hoofd. Vanuit die ruimte kon ik eindelijk die keuzes maken die voor mij goed waren. Daardoor ging ik inzien en voelen wat ik nodig had om mezelf gelukkig te maken. Ik ging inzien dat ik eerst van mezelf moest gaan houden, voordat ik echt van anderen kon gaan houden. Dat ik eerst mezelf moest gaan waarderen in plaats van deze waardering buiten mezelf te zoeken.

 

Ik leef mijn mooiste leven.

 

Het gevolg is dat ik nu een leven leef die bij mij past. Ik heb bij het maken van mijn keuzes me laten leiden door wat goed voelde voor mij in plaats van te luisteren naar de (vaak beperkte) meningen van anderen. Hierdoor heb ik meer vertrouwen in mezelf gekregen en ben ik erachter gekomen dat alleen ik weet wat goed voor mij is. Inmiddels heb ik van mijn passie mijn werk gemaakt, omring ik me met mensen die mij steunen om het beste in mezelf naar boven te halen. Nu kan ik zeggen dat ik mijn mooiste leven leef. Een leven waarin ik me vrij voel om te zijn wie ik ben.

Ik heb mijn eigen vrijheid gecreëerd door bewust te kiezen voor mezelf. Ik ben gaan inzien dat alleen ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen leven. Alles begint met een keuze en die keuze kan ik alleen voor mezelf maken. Het feit dat ik de keuze heb om voor mijn eigen geluk te kiezen betekent voor mij vrijheid.

Wat betekent vrijheid voor jou?

Trackback van jouw site.

Reacties (2)

Laat een reactie achter